Η μυθολογία και τα κείμενα του Ομήρου συνδέουν την Λήμνο  με την θεραπευτική Λημνία γη. Στην παρούσα μελέτη με τον όρο Λημνία μίλτο αναφερόμαστε στην ερυθρή χρωστική και όχι στην Λημνία γη η οποία είχε μεν επίσης κόκκινο χρώμα αλλά όχι χρωστικές ιδιότητες.

Για την διενέργεια έρευνας στο υπέδαφος απαιτήθηκε άδεια από την Κ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων.

Η θέση εξόρυξης της «Λημνίας γης» ταυτίζεται με τη σημερινή τοποθεσία Αγιόχωμα, 1 χλμ. νοτιοδυτικά περίπου του χωριού Κότσινας στον κόλπο του Πουρνιά. Στην Αρχαιότητα, ο χώρος τελούσε υπό την εποπτεία της Ηφαιστίας, της σημαντικότερης πόλης του νησιού, στην ανατολική έξοδο του Κόλπου. Το Αγιόχωμα βρίσκεται στους πρόποδες του Μόσυχλου (σημ. «Δεσπότης»), του βουνού όπου σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία έπεσε ο Ήφαιστος μετά το διωγμό του από τον Όλυμπο. Οι μυθολογικοί συσχετισμοί, σε συνδυασμό με τον ηφαιστειογενή βράχο που χαρακτηρίζει την περιοχή, συνέβαλαν στο να αποδοθούν στη «Λημνία γη» θαυματουργές ιδιότητες, ενώ ο Λήμνιος Φιλόστρατος (3ος αι. μ.Χ.) υποστηρίζει ότι σε αυτήν οφειλόταν η ίαση ακόμη και του μυθικού Φιλοκτήτη